مسقفف ( mosaqfef ) ص . ع . شعر مسقفف : موى بلند و پراكنده و ژوليده . مسقم ( mosqem ) ص . ع . بيمار گرداننده . مسقوط ( masqut ) ص . ع . خرماى افتاده . مسقوم ( masqum ) ص . ع . بيمار . مسقوى ( masqaviyy ) و مسقى ( masqiyy ) ص . ع . كشت آبخورده خواه دستى به آن آب داده باشند و يا از باران آب خورده باشد . مسقى ( masqiyy ) ص . ع . سيرآب . مسك ( mask ) ا . ع . پوست و يا پوست بزغاله . ج : مسوك . و قولهم : انا فى مسكك ان لم افعل كذا و كذا : يعنى بجاى تو باشم اگر چنين و چنان نكنم . و هم فى مسوك الثعالب : يعنى ايشان خوف زده و بيمناكند . مسك ( mask ) م . ع . مسكت بالشئ مسكا ( از باب ضرب و يا نصر ) : چنك زدم بآنچيز و گرفتم آن چيز را و در آويختم به آن . مسك ( mesk ) ا . ع . مأخوذ از فارسى - مشك كه مشموم نيز گويند . و مسك البر و مسك الجن : نام دو گياه . مسك ( mesk ) ا . پ . مشك . مسك ( masak ) ا . ع . پوست باخه و استخوان ماهى كه از آن شانه و جز آن سازند . و دستيانه و پاى برنجن از سرون و دندان فيل و و جز آن . و نيز مسك : ج . مسكة . مسك ( mesak ) ع . ج . مسكة . مسك ( mosak ) ع . ج . مسكة ( moskat ) و ( mosakat ) . مسك ( mosok ) ص . ع . رجل مسك : مرد زفت و بخيل . مسكان ( mosk n ) ا . ع . بيعانه . مسكة ( maskat ) ا . ع . يك قطعه از پوست . مسكة ( meskat ) ا . ع . قدرى از مشك . ج : مسك . مسكة ( moskat ) ا . ع . آنچه بدان چنك در زنند . و آن‌قدر از غذا و شراب كه بر پاى نگاهدارد اندام را و بس باشد زندگانى را . و خرد بسيار و عقل وافر . ج : مسك . و بقيهء از هر چيزى و جاى درشت و سخت از چاه كه در كندن برآيد . و چاه درشت و سخت خاك كه آن را به گرد گرفتن حاجت نباشد . و زفتى . يق : فيه مسكة : در وى بخل و زفتى مىباشد . و خير و نيكوئى . يق : عاقبته مسكة اى خير يرجع اليه . و ليس لامره مسكة : نيست در كار او اصلى كه بر آن اعتماد كند . مسكة ( masakat ) ا . ع . واحد مسك يعنى يك دستيانه و يا پاى برنجن . و جائى كه در آن آب ايستد . و نيز مسكة : پوستى كه در روى كودك و يا اسب كره در كشيده شده است . و جاى درشت از چاه كه وقت كندن پيش آيد . و چاه سخت خاك كه ويرا به گرد گرفتن حاجت نباشد . مسكة ( masakat ) ص . ع . هو حسكة مسكة : او شجاع و دلير است . مسكة ( mosakat ) ص . ع . آنكه چون در چيزى چنك زند ديگر خود را رها كردن نتواند . و مرد بخيل . ج : مسك . مسكة ( mosokat ) ا . ع . فيه مسكة : در وى زفتى و بخل مىباشد . مسكت ( mosket ) ص . ع . آنكه ساكت و خاموش مىكند . و خاموش‌كننده . مسكت ( mosket ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كسى و يا چيزى كه خاموشى مىآورد و سبب سكوت مىشود . مسكت ( mosakkat ) ا . ع . تير پسين از تيرهاى قمار . مسكت ( mosakket ) ص . ع . ساكت كننده و خاموش‌كننده . مسكر ( mosker ) ص . ع . مست‌كننده . مسكر ( mosker ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مست‌كننده و هر چيزى كه مستى آورد . مسكر ( mosakkar ) ص . ع . خمار زده و مست . مسكرات ( mosker t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهائى كه مستى آورند و شراب و عرق كشمش و جز آن . مسكعة ( mosakke'at ) ا . ع . زمين بىعلامت و نشان . مسكل ( meskal ) ا . پ . سازى كه از دهن بطور موسيقار مىنوازند . مسكن ( maskan ) ا . پ . مأخوذ از تازى - جاى باش و محل اقامت . و مقام و محل و خانه و منزل . مسكن ( maskan ) و ( masken ) ا . ع . جاى باش و خانه . ج : مساكن . و قوله تعالى : فِي مَسْكَنِهِمْ اى بلدهم الذى يسكنون فيه . مسكن ( mosken ) ص . ع . صاحب فقر و درويشى . ج : مسكنون . و اصبحوا مسكنين اى ذوى مسكنة . مسكن ( mosakken ) ص . ع . آرام دهنده . مسكن ( mosakken ) ص . پ . مأخوذ از تازى - هر چيز كه آرام كند و فرو نشاند و تسكين دهد . مسكنات ( mosakken t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - چيزهائى كه تسكين مىدهند و